در راستای ایجاد فضای معماری زیبا ، مطلوب و دوست داشتنی برای کودکان و جهت ادراک ماهیت فضای معماری به بهترین وجه ممکن به بررسی چگونگی شکل گیری ذهنیات و عینیات کلیه انسانها بخصوص کودکان می پردازیم و با توجه به کنشها و واکنشهای ایشان در برابر قابلیت های محیط ایجاد شده تلاش جهت بهبود فضاهای موجود و یا در حال شکل گیری صورت می گیرد. در این مقاله کوشش می شود دیدگاه مناسبی از روند رفت و برگشت از ذهنیات افراد به عینیات و بالعکس برای برای ادراک فضای معماری و در تجربه آن برای خوانندگان ارائه گردد.